biletë

Shqip

Biletë f.sh. -

  1. Copë e vogël letre a kartoni, me shënimet e nevojshme, që merret kundrejt një pagese dhe që përdoret për të parë një shfaqje a një lojë, për të hyrë në një vend argëtimi, për të udhëtuar me një mjet etj. Biletë kinemaje (teatri, sporti). Bileta e hyrjes. Biletë udhëtimi. Biletë autobusi (treni, aeroplani, vapori). Biletë lotarie. Biletë vajtje-ardhje. Biletë e klasës së parë. Gjysmë biletë. Çmimi i biletës. Bllok biletash. Shitës biletash. Blej (pres, marr) biletën. Hyri pa biletë. Kontrolloj (gris) biletat.
  2. fin. Kartëmonedhë, bankënotë. Biletë banke (bankare).
  3. Fletë letre me pyetjet, të cilave duhet t'u përgjigjet nxënësi a studenti në provim. Biletë provimi. Pyetjet e biletës. Pyetje jashtë biletës.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.