bice

Shqip

Bice f.sh. -

  1. Gropë e vogël në tokë, ku vë thembrën e këmbës lojtari në lojën e doçkës. Ruaj (zë) bicen.
  2. fig. Vend ku ngulet një njeri për të punuar a për të ndenjur për një kohë, të gjatë; qoshe e rehatshme. Gjeti (zuri) një bice. Nuk e la bicen.
  • Ia zuri bicen dikujt ia: zuri shtigjet, nuk i la mundësi të bënte diçka.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.