biçim

Shqip

Biçim m.sh.thjeshtligj -

  1. Një farë, një gjë e papërcaktuar mirë, një lloj me të cilin ngjet pak a shumë diçka. Një si biçim shtëpie. Një biçim njeriu. Si biçim peme. I atij biçimi. Të një biçimi janë.
  2. Fytyrë; pamje. Biçimin tënd kishte.
  3. keq. Njeri që nga pamja ose nga sjelljet shquan për keq nga të tjerët; njeri i një lloji të veçantë. Biçim njeri (burrë). Biçim më vete. Çfarë biçimi!
  • E solli në biçim dikë a diçka e bëri të jetë siç duhet, e bëri të jetë në rregull.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.