besuar

Shqip

Besuar mb. -

  1. gëzon besimin e plotë të dikujt; që është besnik. Njeri i besuar. Mik i besuar. Roje e besuar. Shtëpi e besuar.
  2. si em. ~, ~I (i) m. sh. ~, ~IT (të). Ai që gëzon besimin e plotë të dikujt; besnik. Të besuarit e tij.
  3. si em. ~, ~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) vjet. Ai që ngarkohej nga dikush të kryente veprime në emër të këtij me fuqi të plota, ai që vepronte sipas porosive të dikujt.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.