besëpakë

Shqip

Besëpakë mb. -

  1. Që nuk u beson sa duhet njerëzve të tjerë ose forcave të veta, që nuk ka shumë besim te diçka. Njeri besëpakë.
  2. vjet. Që nuk e kishte të fortë besimin te feja.
  3. Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.