besëlidhës

Shqip

Emër

besëlidhës m.sh. -

  1. Ai që ka lidhur besën për veprime të përbashkëta me të tjerët, pjesëtar në një besëlidhje; aleat.
  2. Përd. mb. sipas kuptimit të emrit. Krerët besëlidhës.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.