beribat

Shqip

Beribat mb.vjet. -

  1. Që është i çrregullt e i shkatërruar sa s'ka ku të vejë më keq; i përlyer, i ndotur; që nuk vlen për asgjë. Njeri beribat. Grua beribate. Shtëpi beribate.
  2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit (për njerëzit).
  • E bëri beribat e prishi fare, e shkatërroi sa s'ka ku të vejë më keq; e përleu, e ndoti.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.