belkëputur

Shqip

Belkëputur mb. -

  1. Që e ka belin shumë të hollë, meskëputur. Vajzë belkëputur.
  2. Përd. em. f. sipas kuptimit të mbiemrit (për vajzat dhe gratë).[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.