belcë

Shqip

Belcë f.sh. - Qilim i trashë me thellë të gjata, që shtrohet zakonisht pranë vatrës; plaf, cull. Belcë e bardhë. Thekët e belcës. Shtroj belcën. Mbuloj me belcë.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.