belbër

Shqip

Mbiemër

belbër

I mb. -

  1. Që i mbahet goja kur flet; që nuk i shqipton mirë fjalët. Fëmijë të belbër.
  2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.

II ndajf. -

  1. Duke m'u marrë goja, duke i shqiptuar keq fjalët; nëpër dhëmbë. Flet belbër.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.