belaqar

Shqip

Belaqar mb.bised. -

  1. Që u nxjerr ngatërresa të tjerëve, që u bie më qafë të tjerëve; që kërkon sherr, që nxjerr belara. Çun belaqar.
  2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.