bejte

Shqip

Bejte f.kryes.sh.-

  1. Vjershë, zakonisht me strofa prej dy vargjesh, karakteristike për poezinë e vendeve të Lindjes, që u përhap në Shqipëri në shekujt XVII-XVIII; vjershë lirike a satirike, që thuret nga një poet popullor zakonisht aty për aty; shak. vjershë humoristike, që dy veta ia ngrenë njëri-tjetrit aty për aty. Bejte në shkop bejte që dy veta krijojnë aty për aty për njëri-tjetrin, bejte hidh e prit. Bën (nxjerr) bejte. I ngjiti bejte.
  2. keq. Vargje pa vlerë, vjershë e keqe. Shkruante bejte.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.