bejllëk

Shqip

Bejllëk m. -

  1. hist. Të qenët bej; vendi që zinte beu dhe titulli i tij.
  2. përmb. bised. Tërësia e bejlerëve, bejlerët.
  3. hist. Taksë në natyrë ose në të holla, të cilën ia paguanin fshatarët derebeut, që t'u siguronte një farë mbrojtjeje. Jepnin bejllëk.
  4. keq. Jetë e shkujdesur dhe me gjithë të mirat në kurriz të të tjerëve, jetesë si e beut; sjellje prej beu.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.