begatshëm

Shqip

Begatshëm mb. -

  1. Që ka diçka me shumicë, që është plot të mira; që jep ose që prodhon shumë, i frytshëm, pjellor. Vend i begatshëm. Tokë e begatshme. Korrje (vjelje) të begatshme. Punë e begatshme. Vit i begatshëm. Jetë e begatshme. Bashkëpunim i begatshëm.
  2. fig. shih begatë (i, e) 2.
  3. vjet. I pasur, pasanik. U bë i begatshëm.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.