begatë

Shqip

Begatë mb. -

  1. I begatshëm. Vend i begatë. Të korra të begata. Vit i begatë. Jetë e begatë.
  2. fig. Që është shumë i përshtatshëm për krijimin dhe për zhvillimin e diçkaje, pjellor. Truall i begatë.
  3. vjet. I pasur, pasanik.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.