beditem

Shqip

Beditem vetv.vjet. -

  1. vet. veta III. Shfaqet papritur; bëhet ose del diçka pa e ditur se nga shpifet. Iu bedit një sëmundje (një lungë). Iu beditën ethet. Iu bedit një fjalë. Iu bedit në shtëpi.
  2. I ngjitem pas e nuk i ndahem, i bie më qafë, e mërzit. Iu bedit e s`i ndahej.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.