bastard

Bastard -

I m.sh.

  1. biol. Pasardhës me cilësi të këqija, që del nga kryqëzimi i dy llojeve ose i dy racave të ndryshme.
  2. përb. Njeri i zvetënuar, ai që ka humbur gjithë vetitë e mira dhe është përdhosur e është çoroditur. Bastardët e atdheut.
  3. keq. vjet. Fëmijë i lindur jashtë martese, fëmijë i jashtëligjshëm.


II mb. -

  1. biol. Që ka dalë nga kryqëzimi i dy llojeve ose i dy racave të ndryshme dhe që ka humbur cilësitë e mira të paraardhësve. Qen bastard.
  2. përb. I zvetënuar, që ka humbur gjithë vetitë e mira, që është përdhosur e është çoroditur. Bij bastardë të vendit të vet.
  3. spec. I përzier me diçka tjetër që ia prish cilësinë e ia ul vlerën, jo i pastër; që ka cilësi të këqija, i keq. Llaç bastard. Duhan bastard. Verë bastarde.
  4. keq.,vjet. Që ka lindur jashtë martese, i jashtë ligjshëm. Fëmijë bastard.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.