bashkues

Shqip

Bashkues mb. -

  1. Që shërben për të krijuar një lidhje të ngushtë, që ndihmon për të krijuar një bashkim. Forcë bashkuese. Rol bashkues. Zanore bashkuese. gjuh. zanore lidhëse.
  2. Që shërben për të bashkuar dy pjesë të një mekanizmi a dy sende. Grup bashkues. Pllakë (kokë, unazë) bashkuese. Kunj bashkues. Ind bashkues. anat.
  3. si em. ~, ~I m. sh. ~, ~it tek. Vegël që shërben për të bashkuar dy pjesë të një mekanizmi a dy sende. Bashkuesi i shulit të pushkës.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.