bashkudhëtar

Shqip

Bashkudhëtar m.sh. -

  1. Ai që bën një rrugë së bashku me një tjetër, shok udhe. Një bashkudhëtar i panjohur.
  2. fig. Ai që përkohësisht ose rastësisht bashkohet me një lëvizje shoqërore a politike, pa pasur lidhje të brendshme e të thella me të. Bashkudhëtar i përkohshëm (i rastit). Bashkudhëtar i revolucionit.
  3. fig. Dukuri që shoqëron një ngjarje, një lëvizje etj., diçka që zhvillohet ose që ecën krahas me diçka tjetër. Bashkudhëtar i përhershëm (i pashmangshëm).[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.