bashkësundim

Bashkësundim m.libr. -

  1. Veprimi sipas kuptimit të foljes bashkësundoj. Politika e bashkësundimit.
  2. Sundimi i njëkohshëm i dy a i disa sundimtarëve; koha e sundimit të tyre të përbashkët.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.