bashkërenditur

Bashkërenditur mb. -

  1. I bashkërenduar. Veprime (plane) të bashkërenditura. Sulm i bashkërenditur. Në mënyrë të bashkërenditur.
  2. gjuh. Që është i lidhur me bashkërenditje me një njësi tjetër gjuhësore (me fjali ose me gjymtyrë fjalie). Fjali (gjymtyrë) të bashkërenditura. [1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.