bashkëjetesë

Bashkëjetesë f. -

  1. Të jetuarit së bashku me të tjerë në marrëdhënie të caktuara; të jetuarit së bashku nën një strehë si bashkëshortë ose si pjesëtarë të një familjeje. Bashkëjetesë socialiste. Bashkëjetesë e ndaluar. Rregullat e bashkëjetesës. Vende bashkëjetese hotelet, konviktet etj.
  2. Të [jam|qenët]] njëkohësisht e bashkë me të tjerë a me diçka tjetër, jetesa bashkë me dikë a me diçka tjetër. Bashkëjetesë leniniste. Bashkëjetesë paqësore. Bashkëjetesë idesh.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.