barkmadh

Barkmadh mb. -

  1. Që e ka barkun të madh; me trup të ngjallur e me bark të kërcyer. Njeri barkmadh. Vozë (barkë, shishe) barkmadhe.
  2. Që ha shumë, grykës.
  3. fig. Që pasurohet në kurriz të të tjerëve, i pasur, shfrytëzues. Tregtarët barkmëdhenj.
  4. Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit. Barkmëdhenjtë e pangopur.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.