banueshëm

Banueshëm mb. - Që është i përshtatshëm për të banuar njerëzit; që mund të shërbejë si banesë; kund. i pabanueshëm. Vend i banueshëm. Ndërtesë e banueshme.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.