bandë

Bandë

I f.sh. -

  1. Grup muzikantësh, që luajnë me vegla fryme; orkestër frymore kryesisht me vegla bronzi dhe vegla me goditje. Bandë muzikore. Banda ushtarake. Banda e qytetit. Pjesë (melodi) për bandë. Festivali i bandave.
  2. keq. Grup njerëzish të bashkuar për të bërë vjedhje, plaçkitje e krime; grup njerëzish, zakonisht në pushtet, që vepron në dëm të popullit me metoda kriminelësh e tradhtarësh. Bandë e armatosur. Bandë balliste (reaksionare). Bandë diversantësh (hajdutësh, kriminelësh, tradhtarësh). Bandë të arratisurish. Kreu i bandës. Asgjësuan bandat.

II f.sh. -

  1. mjek. shih fashë,~a 1. Lidh me bandë.
  2. tek. shih shirit,~i 2. Bandë magnetofoni. Bandë për film.
  3. sport. Rrip pëlhure, që vihet buzë rrjetës së volejbollit, të tenisit etj. për ta forcuar. Bandat pingule.
  4. Rrip pëlhure i qëndisur ose sixhade e vogël, që varet në muret e dhomës për zbukurim. Bandë muri.
  5. det. Pjesa e ngritur anës një barke ose një anijeje. Kapem pas bandës.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.