ballkon

Ballkon m.sh. -

  1. Shesh i vogël, zakonisht katërkëndësh e i ngushtë, i rrethuar me parmakë, që del jashtë murit të një ndërtese dhe që lidhet me pjesën e brendshme të saj nëpërmjet një dere. Ballkon i jashtëm (i brendshëm). Ballkon i mbyllur. Shtëpi me ballkon. Parmakët e ballkonit. Dera e ballkonit. Dal në ballkon. Përkulem nga ballkoni.
  2. teatër. Pjesë e ndarë, kryesisht në katin e mesëm (mbi plate e nën galeri), me vende për shikuesit (në një sallë teatri a kinemaje). Ballkoni i operës. Vendet e ballkonit. Biletë për në ballkon.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.