ballëhapur

Shqip

Mbiemër

ballëhapur ndajf. -

  1. Me ndërgjegje të pastër, me guxim e pa druajtje, ballëlart. Qëndron (shkon, del) ballëhapur. E pres ballëhapur.
  2. si mb. Që e ka ndërgjegjen të pastër, që ecën me guxim e pa druajtje në jetë; i hapur, i çiltër. Jam ballëhapur.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.