bacilmbartës

| B |

Bacilmbartës mb.mjek.veter. -

  1. Që ka në trup bacile të një sëmundjeje ngjitëse, por që vetë nuk është sëmurë; që ka bacile. Njeri bacilmbartës. Kafshë bacilmbartëse. Mjedis bacilmbartës.
  2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit (për njerëzit e kafshët). Bacilmbartës i tuberkulozit. Zbulimi i bacilmbartësve.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.