baballëk

Baballëk

  • m.sh.ndërt. - Dru i shkurtër e i trashë, që vihet nga kulmi i çatisë pingul mbi trarët e tavanit dhe mban kulmarin. U thye baballëku.
  • mb.bised. -
  1. I patëkeq, i shtruar, shpirtmirë; i padjallëzuar, babaxhan. Njeri baballëk.
  2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.[1]

Etimologjia

Prononcimi

Sinonime

Antonime

Fjalë rrjedhëse

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.