bërtitur

Shqip

Bërtitur f.kryes.sh. -

  1. Fjalë ose thirrje me zë tepër të lartë, britmë. Të bërtitura të forta. Të bërtiturat e fëmijës. Nisi nga të bërtiturat.
  2. Qortim ose sharje me zë të fortë e të lartë. S'duron të bërtitura.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.