bërllok

Shqip

Bërllok m. -

  1. Mbeturina të copëzuara imët nga kashta e grurit pas shirjes, byk; lëmishte, plehra; fundërri. Bërlloku i lëmit. Bërllok duhani. Bërlloku i fasuleve. Bërlloku i fshesës. Bëri bërllok. Mbledh (fshij) bërllokun.
  2. përd. mb. keq. I papastër, i ndyrë; që nuk vlen, i keq. Njeri bërllok. Mall bërllok mall i dobët, i pavlerë.
  • E bëri bërllok
a) e bëri copë-copë, e shkatërroi krejt;
b) e përzjeu a e ngatërroi keq diçka, e bëri llum, e bëri çorbë.
  • U bë bërllok
a) u bë copë-copë u shkatërrua keq;
b) piu shumë, u bë tapë. Mbeti bërllok nuk gjen zgjidhje, mbeti i ngatërruar keq, mbeti llum.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.