vèrb

Veire tanben : verb, Verb

Occitan

Etimologia

Del latin verbum.

Prononciacion

[bɛɾp]

França (Bearn) : escotar « vèrb »

Sillabas

vèrb (1)

Nom comun

Declinason
Singular Plural
vèrb vèrbs
[bɛɾp] [bɛɾps]

vèrb masculin

  1. Expression d’idèas e pensaments al mejan de la paraula.
  2. Gram. Categoria lexicala constituïda per de mots susceptibles de flaquir en temps, aspècte, mòde, nombre o persona .

Derivats

  • verbal

Variantas dialectalas

  • vèrbe (lengadocian), (gascon), (provençal)
  • verbe (lemosin), (auvernhat), (vivaroalpenc)

Reviradas

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.