վանկ

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ վանկ 

Ստուգաբանություն

Գոյական

  1. (լեզվբ․) հնչյունաշարքի այն հնչյունը կամ հնչյունախումբը, որ արտաբերվում է օդի անընդհատ հոսքով և անջատվում է նույնպիսի միավորներից օդի հոսանքի դադարով կամ թուլացումով
  2. (հնց․) արտասանություն, խոսք
  3. (փխբ․) ձայն
  4. հնչյունաշարքի մի հատվածը, որը առավել հնչեղությամբ և նվազագույն լարվածությամբ հակադրվում է հնչյունաշարքի մյուս հատվածներին և անջատվում է նրանցից արտասանության թուլացմամբ կամ դադարով

Հոմանիշներ

  1. հեգ, (հնց․) սիղղոբա, փաղառ, փաղառություն (օդի հոսքի մեկ արտամղումով արտաբերվող հնչյուն կամ հնչյունախումբ)
  2. վանգ, հեգ, շաղաշար, զուգաշար, փաղառություն, փառաո, Սյուղոբա
  3. բառի մեջ հնչյունների ամենապարզ կապակցություն, որը բաղկացած է մեկ ուժեղ (ձայնավոր) և նրան հարող թույլ (բաղաձայն) հնչյուններից

Արտահայտություններ

Աղբյուրներ

  • Ջրբաշյան Է․Մ․, Մախչանյան Հ․Մ․, Գրականագիտական բառարան (2-րդ լրաց․ և վերամշ․ հրատ․) (Լույս), Երևան, 1980 — 352 էջ։
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.