สงครามคอซอวอ

สงครามคอซอวอ (อังกฤษ: Kosovo War) มักจะกล่าวรวมถึงเหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคอซอวอ เขตที่อยู่ทางตอนใต้ของเซอร์เบีย คือ:

  1. พ.ศ. 2539 – พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1996–99) ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มกบฏแบ่งแยกดินแดนชาวแอลเบเนียนที่เรียกว่า KLA หรือ UCK กับฝ่ายรัฐบาลยูโกสลาเวียที่จังหวัดคอซอวอ ซึ่งในขณะนั้นพลเมืองส่วนใหญ่ที่อาศัยในคอซอวอมีเชื้อสายแอลเบเนีย ปัญหานี้เป็นปัญหาเรื้อรังเนื่องจากความขัดแย้งและต้องการแยกประเทศตั้งแต่ปี 1995 ที่โครเอเชีย สโลวีเนีย มาซิโดเนีย และบอสเนียฯ สามารถแยกประเทศได้ทำให้กลุ่มแบ่งแยกดินแดนในคอซอวอต้องการแยกประเทศเพื่อไปรวมกับแอลเบเนียบ้าง
  2. พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) สงครามต่อเนื่องระหว่างยูโกสลาเวียกับนาโต ในช่วง 24 มีนาคม ถึง 10 มิถุนายน ค.ศ. 1999 มีการทิ้งระเบิดของทางนาโตอย่างต่อเนื่อง รวมถึงการโจมตีกลับของทางฝ่าย UCK ทำให้รัฐบาลยูโกสลาเวียในขณะนั้นสั่งถอนกำลังทัพออกจากพื้นที่
สงครามคอซอวอ
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามยูโกสลาเวีย[1]

Clockwise from top-left: Yugoslav general staff headquarters damaged by NATO airstrikes; a Yugo buried under rubble caused by NATO airstrikes; memorial to local KLA commanders; a USAF F-15E taking off from Aviano Air Base
วันที่ 28 February 1998 – 11 June 1999
(1 ปี 3 เดือน 3 สัปดาห์ 3 วัน)[2]
สถานที่ คอซอวอ, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย

Outside of Kosovo, FR Yugoslavia

ผลลัพธ์ Kumanovo Treaty
  • Yugoslav forces pull out of Kosovo
  • United Nations Resolution 1244[5]
  • NATO intervention debated[6]
  • KLA veterans join the UÇPMB, starting the Preševo insurgency
  • Bulldozer Revolution in 2000
ดินแดน
เปลื่ยน
No legal changes to Yugoslav borders according to the Resolution 1244, but effective political and economic separation of Kosovo from Yugoslavia under United Nations administration
คู่ขัดแย้ง
KLA

FARK



Border Clashes:
 แอลเบเนีย[10][11]

เซอร์เบียและมอนเตเนโกร
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
Adem Jashari 

Hamëz Jashari  
Sylejman Selimi
Ramush Haradinaj
Agim Çeku
Hashim Thaçi
Ibrahim Rugova


Wesley Clark

Slobodan Milošević

Dragoljub Ojdanić
Nebojša Pavković
Vlastimir Đorđević[12]
Vladimir Lazarević[13]
Sreten Lukić

กำลัง
9,000 – 20,000 KLA insurgents[14]

3,000 FARK insurgents[15]


cca. 80 aircraft
(Operation Eagle Eye)[16]
1,031 aircraft
(Operation Allied Force)[17]
More than 30 warships and submarines[18]
Around 50,000 soldiers stationed in northern Albania

แม่แบบ:Country data Federal Republic of Yugoslavia 85,000 soldiers[19] (including 40,000 in and around Kosovo)[18]
แม่แบบ:Country data Federal Republic of Yugoslavia 20,000 policemen
แม่แบบ:Country data Federal Republic of Yugoslavia 100 SAM sites[18]
แม่แบบ:Country data Federal Republic of Yugoslavia 1,400 artillery pieces
(Both ground & air defense)[18]
แม่แบบ:Country data Federal Republic of Yugoslavia 240 aircraft [18]
แม่แบบ:Country data Federal Republic of Yugoslavia 2,032 armored vehicles & tanks[18]

Russian volunteers, unknown number [20][21]

กำลังพลสูญเสีย
1,500 insurgents killed (according to the KLA)[22]

2 non-combat deaths[23]
3 soldiers captured[24]
Four airplanes shot down[25][26][27]
Two AH-64 Apaches and a AV-8B Harrier crashed[28]
Three airplanes damaged[27][29]
47 UAVs shot down[30]

Caused by KLA:
More than 300 soldiers killed according to Yugoslav Army[31]
Caused by NATO:
แม่แบบ:Country data Federal Republic of Yugoslavia 1,031–1,200 killed[lower-alpha 1]
14 tanks destroyed[36]
18 APCs destroyed[37]
20 artillery pieces destroyed[37]
121 aircraft and helicopters destroyed[38]
Inside Kosovo:

Between 3,000–10,533 Kosovo Albanian civilians killed or missing[39][40]
848,000–863,000 Kosovo Albanians displaced[41][42][43]
2,238 Serbs killed or missing[41]
230,000 Kosovo Serb, Romani and other non-Albanian civilians displaced[44]
NATO Air campaign:
489–528 civilian deaths caused by NATO bombing in Kosovo and Serbia
(according to Human Rights Watch)[45]

บทนำ

บนดินแดนแห่งความขัดแย้งทางเชื้อชาติของชาวยูโกสลาเวียเดิม (ประกอบด้วยเซอร์เบีย โครเอเชีย สโลวีเนีย มาซิโดเนีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา จังหวัดปกครองตนเองวอยวอดีนา และจังหวัดปกครองตนเองคอซอวอ) รัฐเซอร์เบียมีเชื้อสายส่วนใหญ่เป็นชาวเซิร์บเชื้อสายเดียวกับสลาฟ (ใกล้ชิดกับรัสเซียนับถือคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์) และมีชนกลุ่มน้อยที่เป็นมุสลิมอันได้แก่ มาซิโดเนีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และคอซอวอ

ในอดีตที่ผ่านมายูโกสลาเวียปกครองด้วยระบบคอมมิวนิสต์ มีผู้นำที่มีความสามารถในการปกครองและผสานความเป็นสมานฉันท์ระหว่างเชื้อชาติ คือจอมพลยอซีป บรอซ ตีโต ทำให้ความขัดแย้งทางเชื้อชาติไม่มีปัญหามากนัก จนกระทั่งเปลี่ยนแปลงผู้นำเมื่อตีโตถึงแก่กรรม ผู้นำที่ขึ้นมาสืบทอดตำแหน่ง คือ สโลโบดัน มิโลเชวิช ซึ่งเป็นคนเชื้อสายเซิร์บหัวรุนแรง ทำให้ก่อชนวนปัญหาเชื้อชาติเกิดขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อระบบคอมมิวนิสต์ในรัสเซียล่มสลายปลายปี พ.ศ. 2534 ทำให้ก่อเกิดสาธารณรัฐที่ต้องการแยกเป็นอิสระ ซึ่งประเทศที่สามารถแยกตัวได้สำเร็จได้แก่ โครเอเชีย สโลวีเนีย มาซิโดเนีย และบอสเนียฯ ตามลำดับ

ช่วงสงคราม

ประเทศที่แยกตัวไปส่วนใหญ่จะมีปัญหาเนื่องจากชนเชื้อสายเซิร์บในประเทศไม่ต้องการแยกประเทศทำให้เกิดการปะทะในหลายพื้นที่ แต่ท้ายที่สุด โครเอเชีย สโลวีเนีย มาซิโดเนีย ก็สามารถแยกตัวได้สำเร็จและได้รับรองจากนานาชาติในการจัดตั้งรัฐบาลของตนเอง

บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาเองก็ต้องการแยกตัวออกไปเป็นประเทศใหม่ แต่ก็เป็นประเทศที่มีปัญหามากที่สุดเพราะชาวเซิร์บที่อยู่ในประเทศนั้นมีจำนวนมากกว่าประเทศอื่น ๆ จึงมีการรวมกำลังต่อต้านการแยกประเทศเพื่อจะเข้ารวมกับรัฐเซอร์เบีย ท้ายสุดปัญหาก็รุนแรงมากในช่วงปี พ.ศ. 2538 ซึ่งการต่อต้านและปะทะกันอย่างรุนแรงนั้นนำมาสู่การสังหารหมู่เพื่อฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ จนสหประชาชาติต้องเข้ามาไกล่เกลี่ยและยุติศึก

มาถึงคราวของคอซอวอจะแยกตัวบ้างเพื่อไปรวมกับแอลเบเนีย ทางรัฐบาลเซิร์บไม่ยินยอม จึงทำการโจมตีและขับไล่ชาวมุสลิมเชื้อสายแอลเบเนียในคอซอวออย่างโหดร้ายทารุณ ในปี พ.ศ. 2542 ทำให้กองกำลังชาติพันธมิตรนำโดยนาโตและสหรัฐอเมริกาเข้ายับยั้ง โดยทำการโจมตียูโกสลาเวียทางอากาศอย่างหนักหน่วงเป็นเวลากว่า 90 วัน กดดันให้นายมีโลเซวิชยอมถอนทหาร และอนุญาตให้ผู้ลี้ภัยชาวมุสลิมเชื้อสายแอลเบเนียกลับเข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่ได้ โดยมีกองกำลังชาติพันธมิตรคุ้มครองจนกระทั่งปัจจุบัน แต่ปัญหาความรุนแรงในคอซอวอก็ยังไม่จบสิ้น แม้ว่านายมีโลเซวิชจะถูกจับกุม และตัดสินลงโทษโดยศาลโลกในฐานะอาชญากรสงครามแล้วก็ตาม การก่อวินาศกรรมในคอซอวอยังมีอยู่ต่อเนื่อง

หมายเหตุ

  1. Serbia claims that 1,031 Yugoslav soldiers and policemen were killed by NATO bombing.[32] NATO initially claimed that 5,000 Yugoslav servicemen had been killed and 10,000 had been wounded during the NATO air campaign.[33][34] NATO has since revised this estimation to 1,200 Yugoslav soldiers and policemen killed.[35]

อ้างอิง

  1. Thomas (2006), p. 47
  2. "Europe | Kosovo rebels to disarm". BBC News. 1999-06-21. สืบค้นเมื่อ 2012-11-08.
  3. Daniszewski, John (1999-04-14). "Yugoslav Troops Said to Cross Into Albania". Los Angeles Times. สืบค้นเมื่อ 2012-02-20.
  4. Daly, Emma (1999-04-14). "War In The Balkans: Serbs enter Albania and burn village". The Independent. London. สืบค้นเมื่อ 2012-02-20.
  5. Reitman, Valerie; Richter, Paul; Dahlburg, John-Thor (1999-06-10). "Yugoslav, NATO Generals Sign Peace Agreement for Kosovo / Alliance will end air campaign when Serbian troops pull out". San Francisco Chronicle. สืบค้นเมื่อ 2012-02-20.
  6. "Nato's bombing blunders". BBC News. 1999-06-01. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  7. "The Balkans/Allied Force: Statistics". planken.org. สืบค้นเมื่อ 2012-02-28.
  8. "Norske jagerfly på vingene i går". Tux1.aftenposten.no. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  9. "Turkish Air Force". Hvkk.tsk.tr. Archived from the original on 2009-05-13. สืบค้นเมื่อ 2009-03-24.
  10. http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/318217.stm
  11. http://www.independent.co.uk/news/war-in-the-balkans-serbs-enter-albania-and-burn-village-1087030.html
  12. "BBC News – Serbian Vlastimir Djordjevic jailed over Kosovo murders". BBC News. 2011-02-24. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  13. "Serbia charges police officers with 1999 Kosovo murders". SETimes.com. 2006-04-28. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  14. John Pike. "Kosovo Liberation Army [KLA / UCK]". Globalsecurity.org. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  15. "Forcat e Armatosura të Republikës së Kosovës facts". Freebase. 2012-05-01. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  16. 12 mal bewertet (24 March 1999). "Die Bundeswehr zieht in den Krieg". 60xdeutschland.de. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  17. John Pike. "Kosovo Order of Battle". Globalsecurity.org. สืบค้นเมื่อ 2012-02-20.
  18. "NATO Operation Allied Force". Defense.gov. สืบค้นเมื่อ 2012-02-28.
  19. Kosovo Map The Guardian
  20. "Fighting for a foreign land". BBC News. 1999-05-20. สืบค้นเมื่อ 2012-02-28.
  21. "Russian volunteer's account of Kosovo". The Russia Journal. 1999-07-05. สืบค้นเมื่อ 2012-02-28.
  22. Daalder & O'Hanlon 2000, p. 151
  23. "Two die in Apache crash". BBC News. 1999-05-05. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  24. "How to Take Down an F-117". Strategypage.com. 2005-11-21. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  25. "Holloman commander recalls being shot down in Serbia". F-16.net. February 7, 2007. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  26. "Nato loses two planes". BBC News. 1999-05-02. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  27. "[http://nl.newsbank.com/nojavascript.html F-117 damage said attributed to full moon". Atlanta Journal-Constitution. 1999-05-06. p. A14]. สืบค้นเมื่อ 2012-02-20. External link in |title= (help)
  28. Andrei Kislyakov (October 9, 2007). "Unmanned Aerial Vehicles Increase In Numbers". Radardaily.com. RIA Novosti. สืบค้นเมื่อ 2012-02-28.
  29. Robert Fisk (21 June 1999). "Serb army 'unscathed by Nato', KLA 'killed more Serbs than Nato did'". The Independent. London. สืบค้นเมื่อ 13 March 2013.
  30. "Serbia marks anniversary of NATO bombing". B92. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.
  31. Bideleux, Robert; Jeffries, Ian (2006). The Balkans: A Post-Communist History. Routledge. p. 558. ISBN 978-0-203-96911-3.
  32. Chambers II, John Whiteclay (1999). The Oxford Companion to American Military History. Oxford University Press. p. 375. ISBN 978-0-19-507198-6.
  33. Coopersmith, Jonathan; Launius, Roger D. (2003). Taking Off: A Century of Manned Flight. American Institute of Aeronautics and Astronautics. p. 54. ISBN 978-1-56347-610-5.
  34. Andrew Cockburn (3 April 2011). "The limits of air power". Los Angeles Times. สืบค้นเมื่อ 3 March 2013.
  35. Macdonald 2007, pp. 99.
  36. Bacevich & Cohen 2001, p. 22
  37. Mann (2005), p. 357
  38. Jonathan Steele (18 August 2000). "Kosovo: 'Motivated to believe the worst'". The Guardian. London. สืบค้นเมื่อ 13 March 2013.
  39. "Serbia: 13,000 killed and missing from Kosovo war - rights group". Relief Web. 6 October 2009. สืบค้นเมื่อ 31 December 2012.
  40. Judah, Tim. The Serbs: History, Myth and the Destruction of Yugoslavia. Yale University Press. p. 150. ISBN 978-0-300-15826-7.
  41. Kosovo/Kosova: As Seen. pp. Part III, Chap 14. |access-date= requires |url= (help)
  42. Judah, Tim. Kosovo: What Everyone Needs to Know. Oxford University Press. p. 14. ISBN 978-0-19-974103-8.
  43. The Crisis in Kosovo – Human Rights Watch 2000

หนังสืออ่านเพิ่ม

แหล่งข้อมูลอื่น

รายงาน

สื่อ

แผนที่

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.