مین نان

مین نان
Min Nan
閩南語 / 闽南语 Bân-lâm-gú

Koa-a books, Min Nan written in Chinese characters
زبان بومی در: جمهوری خلق چین، تایوان، مالزی، اندونزی، سنگاپور، تایلند، فیلیپین، ویتنام، ژاپن and other areas of Southern Min and Hoklo settlement
منطقه Southern فوجیان province; the چاوژو-شانتو (Chaoshan) area and Leizhou Peninsula in گوانگ‌دونگ province; extreme south of چجیانگ province; much of هاینان province(if Hainanese or Qiong Wen is included); and most of تایوان.
تعداد گویشوران
۴۷ میلیون  (۲۰۰۷)ne2007
Sino-Tibetan
گویش‌ها
Hokkien
Teochew
Datian (disputed)
?Zhongshan
حروف چینی; لاتین
وضعیت رسمی
زبان رسمی در
None (Legislative bills have been proposed for Taiwanese Hokkien to be one of the 'national languages' in Taiwan); one of the statutory languages for public transport announcements in تایوان
تنظیم‌شده توسط None (The Republic of China Ministry of Education و برخی سازمان مردم‌نهاد are influential in تایوان)
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ nan
گلاتولوگ minn1241[1]

Distribution of Southern Min.

مین نان یکی از زیرگروه‌های زبان‌های چینی استسوپرمدتاً در جزیره تایوان و جنوب فوجیان و شرق گوانگدونگ و هاینان و جنوب چجیانگ صحبت می‌شود. حدود ۵۰ میلیون این زبان را صحبت می‌کنند.

منابع

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Min Nan Chinese". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.